Raport mniejszości

flkkce1

Kiedy w 1945 roku San Francisco Museum of Modern Art przeniosło się do tymczasowej siedziby, aby udostępnić swe podwoje pierwszej konferencji Organizacji Narodów Zjednoczonych, nikt nie spodziewał się, że wypożyczone zaledwie pięć lat wcześniej elementy klasycznej brytyjskiej architektury, będącej elementem wystawy Telesis: Space for living zostaną wbudowane w ściany siedziby przy Van Ness Avenue. Organizacja wielonarodowej konferencji wymagała dostosowania dostojnego budynku weteranów wojennych do potrzeb delegacji z pięćdziesięciu krajów. W tym celu dokonano kilku drobnych zmian z wykorzystaniem elementów starego wiktoriańskiego domu z centralnej Anglii do budowy dodatkowych szachtów wentylacyjnych.

Warto nadmienić, iż rzeczony dom nie był w zasadzie jednym z eksponatów wystawy o przestrzeni życiowej. Ta dotyczyła najnowszych osiągnięć i śmiałych, futurystycznych planów architektonicznych. Jednak w celu stworzenia odpowiedniej atmosfery podkreślającej nowoczesność przedstawionych rozwiązań postanowiono eksponaty zaprezentować w salach będących odzwierciedleniem minionych epok, do czego pusty pokój z jedną dużą szafą, pochodzący z centralnej Anglii, z typowej wsi położonej dziesięć mil od najbliższej stacji kolejowej i dwie mile od najbliższej poczty (jak czytamy w protokole dostawy) nadawał się znakomicie.

Nic nie zapowiadało sensacji i powrót Muzeum do właściwego budynku odbył się bez przeszkód. Jednak co pewien czas zwiedzający skarżyli się na zimny podmuch z jednej z kratek wentylacyjnych, a rodzice zawiadamiali ochronę, że ich dzieci widziały wewnątrz jakieś stworzenia, z opisu prawdopodobnie duże szczury. Dopiero słoweński antropolog, Herbert Slodounik, postanowił bliżej zbadać sprawę, gdy powiązał ją z zasłyszaną historią pewnej starej szafy w starym wiktoriańskim domu, który zamierzał zbadać, lecz okazało się, że został on rozebrany i przewieziony do Kalifornii.

Według Raportu Herberta (ze względu na znikomą liczbę dzieci odwiedzających Muzeum w latach sześćdziesiątych zwanym też Raportem Mniejszości) widoczne na zdjęciu dziewczęta zamiast tylnej ściany wentylacyjnego kanału widziały leśną polanę pokrytą śniegiem z samotną latarnią po środku. Pod drzewami przemykało na dwóch nogach stworzenie podobne do kozła. Dzieci nie mogły dokładnie go opisać, gdyż zarzekały się, że postać zasłaniała się parasolką.

(Zdjęcie wykonał  w 1963 roku Herbert Slodounik, a wpis inspirowany jest artykułem z LIFE z 26 lipca 1963. Cytat w drugim akapicie pochodzi z pierwszej części Opowieści z Narnii C.S. Lewisa – „Lew, czarownica i stara szafa” w przekładzie Andrzeja Polkowskiego. Tytuł wpisu nawiązuje do opowiadania Philipa K. Dicka)
Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s