Tormund Zabójca Loków

Nawet Tormund Zabójca Olbrzyma dba czasem o swój wygląd i zamiast przycinać brodę jak większość zwykłych wojowników nożycami do strzyżenia owiec wspomagając się odbiciem swej fizjonomii w ostrzu topora, oddaje się w ręce profesjonalistów.

Kristofer Hivju grający w serialu „Gra o Tron” Tormunda nie strzyże się w malowniczym zakładzie balwierskim wczesnego średniowiecza, gdzie poza przycięciem brody czy włosów można było także wyrwać ząb czy upuścić krwi. Mimo całej ironii zawartej w tym krótkim filmiku krążącym od wielu miesięcy w Internecie, niewiele osób wie, dlaczego Tormund jednak wybrał właśnie ten, a nie inny zakład fryzjerski. Wprawdzie fryzjerów, zarówno prowadzących biznes rodzinny, jak i należących do międzynarodowych sieci jest w Skandynawii mnóstwo, to jednak istnieje ten jeden jedyny, który ma swoją długą tradycję.

Zakład „Hennes und Män” (w wolnym tłumaczeniu „jej (zakład) i mężczyźni”), w skrócie H&M, został założony prawie 1300 lat temu przez wdowę po niejakim Svenie Ericssonie. Przez wieki specjalizował się w zaplataniu warkoczy w brodach kolejnych pokoleń wikingów, tudzież ostrzeniu toporów, rwaniu zębów i amputacjach. Golenie, a właściwie łamanie tychże pojawiły się dopiero w czasach kontrreformacji. Od czasu Nokii Ericsson (wdowy po Svenie) estetyką bród zajmują się tylko kobiety. To przekazywana z pokolenia na pokolenie tradycja z pilnie strzeżoną tajemnicą techniki fryzjerskiej. Tym razem przekazywana nie tyle po kądzieli ile po toporze, gdyż topory do strzyżenia były tutaj w powszechnym użyciu do lat 80 ubiegłego wieku, gdy zostały niechętnie zamienione na maszynki pod naciskiem kontroli BHP wymaganej dyrektywami ówczesnego EWG.

Na koniec należy wspomnieć, że nazwa zakładu nigdy nie została formalnie zapisana, więc od 1969 roku, po krótkim, acz burzliwym sporze z powstałym rok wcześniej koncernem odzieżowym, praprawnuczka Erickson została zmuszona do zmiany nazwy i to dwukrotnie, gdyż funkcjonująca przez 6 miesięcy, od listopada 1969 do maja 1970 nazwa Nokia (ku czci założycielki zakładu) została zaskarżona przez fiński koncern elektroniczny dawnej fabryki papieru, kabli i wyrobów gumowych. Ze względu na kontrakty koncernu dla energetyki jądrowej, sąd arbitrażowy nakazał właścicielce zakładu rozsądek, a fińska fabryka wyposażyła zakład w nowoczesne oświetlenie. W ten sposób od czerwca 1970 roku zakład nosi nazwę „Monica”.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s